Mijmeringen

Trouwe Leden

Vandaag (1 oktober 2011) bij de trouwe ledendag van D66 in de TK in Den Haag geweest. Een aantal oude bekenden ontmoet, vooral uit het Brabantse.

Bij 500 aanmeldingen van mensen die ononderbroken 15 jaar lang of langer lid zijn geweest hebben ze de inschrijving maar gestopt. Goede atmosfeer, professionele organisatie, slim programma. De kroonjuwelen lijken definitief begraven. Daar zijn vijf richtingaanwijzers voor in de plaats gekomen, als reactie op een overgangsperiode van tamelijk richtingloos pragmatisme. Die richtingaanwijzers beginnen nu te wortelen. De partijorganisatie is de laatste vijf jaar aanzienlijk doortastender en robuuster geworden; avonturiers worden op afstand gehouden, specialisten worden aangetrokken. Dat werpt vruchten af!

O ja, opmerkelijk zijn de ondertussen wel bizarre veiligheidsmaatregelen  in het gebouw van de Tweede Kamer. Wat nog ontbreekt zijn de uniformen van El Al.....

de afdelingsvoorzitter, 1 oktober 2011

Stukken (vervolg)

De griffie attendeert raadsleden en fractieondersteuners soms op heel bijzondere bijeenkomsten.
Zo vindt op donderdag 1 september 2011 in een pas geopende hotspot in Breda een bijeenkomst plaats over inclusief locaal arbeidsmarktbeleid van gemeentelijke organisaties.
De bijeenkomst is primair bedoeld voor beleidsmedewerkers (die zitten aan één bureau) en beleidscoördinatoren (die zitten tussen twee of meer bureaus). De ochtend wordt georganiseerd door het ministerie van BZK, door een instituut en een adviseur.

Een drietal "verhelderende" citaten uit de uitnodiging:
- "De gemeente als aanjager van inclusief denken".
- "Projecten die dwars door de kokers van budget, beleid en uitvoering heen uitstekende resultaten boeken, om vervolgens in het projectencaroussel en de inbeddingsmolen te verdampen".
- "De GIA bevordert verticale afstemming tussen Rijks- en gemeentebeleid rond integratie en horizontale uitwisseling tussen gemeenten met als doel integratie te bevorderen".

Toen ik de uitnodiging gelezen had voelde ik hevige buikkrampen.
Waar gaat dit in hemelsnaam over? Hoeveel belasting- en subsidiegeld is hiermee gemoeid? Wat moet het effect zijn? Ik durf niet eens te denken aan de in rekening gebrachte uurtarieven. Dat zou pas echt pervers zijn.
Er zijn nogal wat zelfstandig gevestigde D66-consultants actief op dit terrein .....

Opeens schoot door mijn hoofd dat ik drie jaar geleden eens op bezoek was bij de de directeur van ROTEB. ROTEB is de grootste werkgever in Rotterdam. Het gemeentelijk reinigings-, leer- en werkbedrijf werd geleid door een vakbondsman-type-jaren-zestig. Korte zinnen. Mensgericht, solidair,  daadkrachtig en effectief. Duizenden Rotterdamse allochtonen zijn dankzij zijn rechttoe-rechtaan benadering weer aan het werk gekomen, kregen zelfrespect en namen kansen.  Het is van een werkelijk verbluffende eenvoud. Rotterdams tot in de vezels: geen woorden maar daden!

Als ik als allochtoon in Nederland dreigde te moeten kiezen tussen verdampen in een projectcaroussel of aan de slag bij ROTEB, dan hoefde ik niet lang na te denken: ROTEB.

de afdelingsvoorzitter, 5 augustus 2011

Stukken

Als raadslid krijg je veel stukken voor de kiezen. Door internet en email nog meer dan vroeger, omdat er toen nog een rem zat op het aantal kopieën dat de bode voor je wilde maken.

Sommige ambtelijke stukken zijn pareltjes. Ze bieden inzicht in problematiek waar je eerder nauwelijks iets van wist en geven toch houvast voor een verantwoorde beslissing en dito uitvoering c.q. controle. Ze geven je energie.

Andere stukken stellen de lezer op de proef. Je moet zelf de probleemstelling in het stuk terugzoeken of opnieuw verwoorden. Stukken blijken niet compleet en soms overcompleet, wat het beoordelen ervan niet makkelijker maakt. Maar, een ervaren lezer komt er wel uit. Al dan niet na mondelinge toelichting en discussie.
Ervaren raadsleden zijn hier duidelijk in het voordeel. Maar dat is tegelijk een valkuil, want zo leren de schrijvers nooit goed schrijven.

Er zijn helaas ook stukken die nergens over gaan en nergens op lijken.
Geen probleemstelling, geen doelstelling, geen voorstel, geen verantwoordelijkheidstoedeling, niets. Alleen maar ambtelijk gebrabbel.
Je kunt daar als raadslid op drie manieren mee omgaan.
Negeren, in het vertrouwen dat er anderen zijn die het wel begrijpen.
Modificeren, in de hoop dat er dan tenminste nog iets van blijft hangen.
Opponeren, met de bedoeling in de toekomst verschoond te blijven van dergelijke non-papers.

Wat D66 betreft behoeven ambtelijke stukken niet allemaal hoogdravende literatuur te zijn. Sommige kwesties zijn nu eenmaal wat ze zijn: noodzakelijk, dodelijk saai, maar wel duidelijk, althans voor wetgevingsjuristen.
D66 verwacht van de beleidsschrijver wel dat die zich in de lezer verplaatst. Of dat nu een politicus of een burger is, dat maakt niet veel uit.
Sommige stukken zijn gewoon te slecht geschreven voor behandeling door de Raad. Deze Raad is erg coulant. Gelukkig zijn er een paar die dan niet in de verleiding komen om detailvragen te gaan stellen om daarmee de schijn te wekken dat ze het wel begrepen hebben.
Stukken terugverwijzen naar de ambtenaren gebeurt mondjesmaat en heel voorzichtig.
Wat D66 betreft zou dat toch wat vaker moeten gebeuren. Voorzichtig, maar niet tè ....

de afdelingsvoorzitter, 5 juli 2011